Neurogeneza – powstawanie nowych neuronów!

Ćwiczenia fizyczne mogą stymulować neurogenezę, czyli proces tworzenia nowych neuronów, nawet w dorosłym mózgu!

Jednym z kluczowych obszarów, który korzysta z tego procesu, jest hipokamp – struktura mózgowa odpowiedzialna głównie za konsolidację pamięci.

Dawniej sądzono, że produkcja nowych neuronów występuje wyłącznie w czasie rozwoju embrionalnego.

Jednak obecnie wiemy, że neurogeneza zachodzi również u dorosłych. Głównie w dwóch obszarach mózgu: w opuszce węchowej i hipokampie.

Dzięki ćwiczeniom fizycznym można wspomóc proces tworzenia nowych neuronów w hipokampie, co może poprawić funkcje pamięciowe.

Oreksyna-A

Neuroprzekaźnik wydzielany przez mózg, wydaje się odgrywać istotną rolę w połączeniu między aktywnością fizyczną a funkcjami mózgu.

Badania sugerują, że oreksyna-A może stymulować neurogenezę w hipokampie, poprawiając procesy uczenia się i pamięci.

Poziomy oreksyny-A w organizmie mogą wzrastać w odpowiedzi na aktywność fizyczną.

To nie koniec korzyści!

Dodatkowo, regularna aktywność fizyczna może zwiększać poziomy neurotrofin, takich jak BDNF (czynnik neurotroficzny pochodzenia mózgowego).

Obniżenie poziomu BDNF pośredniczy w neurodegeneracji neuronów i jest zauważalna w chorobie Parkinsona.

Regularna aktywność fizyczna zapobiega występowaniu chorób neurodegeneracyjnych!

Osoby aktywne często mają lepsze samopoczucie i mniejsze ryzyko depresji.

Podsumowanie

Ćwiczenia fizyczne mogą wpływać na strukturę mózgu, zwiększając objętość zarówno szarej, jak i białej substancji w obszarach odpowiedzialnych za funkcje poznawcze, takich jak kora przedczołowa i kora skroniowa.

Co to oznacza dla Ciebie? Regularna aktywność fizyczna nie tylko pomaga w budowaniu lepszej kondycji fizycznej, ale także może być kluczowa dla zdrowia Twojego mózgu i emocjonalnego samopoczucia.

Dlatego nie czekaj – ruszaj się, trenuj i dbaj zarówno o ciało, jak i umysł!

Badania

https://www.frontiersin.org/journals/physiology/articles/10.3389/fphys.2017.00085/full

Korzyści stymulacji przedsionkowej

• Poprawiona stabilność posturalna
• Zwiększona koncentracja i uwaga
• Lepsza równowaga i świadomość ciała
• Działanie uspokajające
• Redukcja nieprawidłowego napięcia mięśniowego
• Zwiększona czujność
• Wpływ na wiele objawów, m.in. zawroty głowy.

Układ przedsionkowy

Zlokalizowany w naszym uchu wewnętrznym, pełni kluczową rolę w utrzymaniu równowagi i orientacji przestrzennej.

To kompleksowy system sensoryczny, który reaguje na ruchy głowy i siły grawitacyjne, przesyłając informacje do mózgu.

Wraz z systemem wzrokowym i czuciem głębokim ciała, tworzy niesamowity system orientacji przestrzennej.

Stymulacja przedsionkowa a stres

Kontrolowana stymulacja przedsionkowa może wywołać spadek poziomu kortyzolu w ślinie oraz wpłynąć na parametry autonomiczne i hematologiczne.

Stymulacja przedsionkowa może działać jako hamulec dla naszej osi stresu; podwzgórze-przysadka-nadnercza, co może mieć ogromne znaczenie dla naszego samopoczucia.

Huśtanie o niskiej częstotliwości wydaje się szczególnie korzystne, oferując efekt uspokajający.

Stymulacja przedsionkowa a pamięć i funkcje poznawcze

Korzyści płynące ze stymulacji przedsionkowej, to także pozytywny wpływ na naszą pamięć oraz funkcje poznawcze.

Układ przedsionkowy jest ściśle związany z obszarami mózgu odpowiedzialnymi za pamięć i funkcje poznawcze, takimi jak hipokamp oraz zakręt obręczy.

Stymulacja tego systemu może poprawić plastyczność synaptyczną, zwiększając naszą zdolność uczenia się, zapamiętywania i konsolidacji pamięci.

Stymulacja przedsionkowa a poprawa jakości snu

Według badań, pasywna stymulacja przedsionkowa podczas huśtania może przynosić niezwykłe korzyści dla naszego odpoczynku nocnego!

Badania wykazały, że huśtanie się może przyspieszyć zasypianie i skutkować większą ilością głębokiego snu – idealnego dla regeneracji organizmu!

Dzięki temu będziesz budzić się wypoczęty i gotowy do działania.

Podsumowanie

Badania podkreślają, że funkcje układu przedsionkowego wykraczają daleko poza utrzymanie równowagi.

Stymulacja przedsionkowa może przynosić niezliczone korzyści, takie jak zmniejszenie stresu, zwiększona koncentracja, poprawa równowagi, a nawet korzystny wpływ na nasze funkcje poznawcze, w tym pamięć przestrzenną.

Swobodne i niezbyt szybkie huśtanie się jest świetnym narzędziem wykorzystywanym do stymulacji przedsionkowej.

Badania

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4316243

https://medcraveonline.com/MOJAP/beneficial-effects-of-vestibular-stimulation-on-learning-and-memory-an-overview.html

Czkawka to nieprzyjemne, nagłe i niekontrolowane skurcze przepony, które prowadzą do nagłego wydechu powietrza i charakterystycznego dźwięku. Mimowolny skurcz mięśni powoduje zassanie powietrza do tylnej części gardła, obszar w pobliżu strun głosowych następnie zatrzaskuje się, poprzez tę zmianę ciśnienia, tworząc charakterystyczny dźwięk czkawki.

Aby zrozumieć, jak powstaje czkawka, warto spojrzeć na anatomię i neurologię związaną z procesem oddychania. Głównymi mięśniem odpowiedzialnym za oddychanie jest przepona, gruba warstwa mięśni rozdzielająca jamę klatki piersiowej od jamy brzusznej. Gdy mięśnie oddechowe się kurczą, powodują one rozszerzenie klatki piersiowej i wciąganie powietrza do płuc. Natomiast gdy mięśnie te się rozluźniają, klatka piersiowa zmniejsza się, a powietrze jest wypychane z płuc.

Przepona jest unerwiona przez nerw przeponowy (C3-C5), a to jest istotna informacja, ponieważ spazm tego nerwu jest odpowiedzialny za czkawkę. Znając jego funkcję możemy wprowadzić pewną stymulację aby go wyciszyć i dzięki temu pozbyć się czkawki. Poza unerwieniem ruchowym przepony, ten nerw zaopatruje także czuciowo opłucną ścienną śródpiersiową, przeponową, osklepek opłucnej, otrzewną dolnej powierzchni przepony, wątroby, pęcherzyka żółciowego i osierdzie serca.

Do brzegu: wywołując nadmierny skurcz nerwu przeponowego, który w konsekwencji doprowadzi do jego rozluźnienia, będzie szybkim i skutecznym sposobem na czkawkę – jak do tego doprowadzić?

Należy wykonać specyficzny wzorzec oddechowy, polegający na potrójnym wdechu. Weź głęboki wdechu nosem, następnie dobierz energicznie trochę powietrza i po chwili zrób to ponownie. Utrzymaj taki wdech przez 15-20 sekund, po czym biernie wypuszczaj powietrze nosem. Już jedno takie powtórzenie powinno wywołać rozluźnienie nerwu przeponowego i zredukować czkawkę, ale w razie potrzeby powtórz je 2-3 razy.

Proste, co nie? Jakby co, to metoda ze zdjęcia nie jest tak efektywna, jak potrójny wdech.

J.

Źródło: @hubermanlab