Objawy: od przeskakiwania i bólu w łokciu do drętwienia palców

Sprawdź, jak wyglądało leczenie dolegliwości bólowych łokcia za pomocą metody P-DTR (Proprioceptive – Deep Tendon Reflex) i terapii manualnej.

Dolegliwości zaczęły się około rok temu, na początku występowało tylko lekkie przeskakiwanie przy łokciu podczas ćwiczeń, które wymagały uniesienia ręki nad głowę z jakimś obciążeniem. Jednak z czasem doszedł objaw promieniowania i drętwienia do małego palca oraz ból prawego łokcia.

Podczas treningów pacjentka wykonuje wiele ćwiczeń angażujących właśnie ten ruch, czy to wyrzut sztangi nad głowę, czy pchnięcie jednorącz hantli. Jednak samo wykonywanie takich ćwiczeń nie jest przyczyną tych dolegliwości, były one tylko wyzwalaczem pewnych zaburzeń napięciowych, które od bardzo dawna tkwiły w ciele.

Analiza funkcjonalna: napięcia, postawa i dawne urazy

Podczas oceny funkcjonalnej zauważyłem przede wszystkim: niepoprawnie ustawiony prawy obojczyk, głowę wysuniętą do przodu, duże napięcie po lewej stronie biodra i lędźwi oraz niestabilną nogę. Prawa noga była na tyle niestabilna, że pozycja jednonóż była praktycznie niemożliwa, stąd też tak dużo napięcia w lewym biodrze oraz odcinku lędźwiowym – kompensacja przeciwnej strony.

Z wywiadu wiedziałem o urazie czoła, którego doznała mając 2 lata – po spotkaniu z klamką pozostała tylko i aż blizna. Ciekawym następstwem tego zdarzenia był fakt, iż podczas wdechu nosem słabły jej wszystkie mięśnie w ciele.

Przez tak stary uraz utrwaliło się wiele niepoprawnych wzorców napięciowych. Przede wszystkim napięcie mięśni odcinka szyjnego, prawego obojczyka i tricepsa wytworzyło zbyt dużo nieprawidłowości w okolicy nerwu łokciowego, który został podrażniony i doszło do drętwienia wzdłuż kończyny.

Efekty terapii P-DTR: eliminacja bólu i poprawa funkcji ruchowych

Opracowanie kilku dysfunkcji receptorowych, za pomocą metody P-DTR (Proprioceptive – Deep Tendon Reflex), pozwoliło poprawić napięcie mięśniowe, wdech nosem nie powodował już wyhamowania. Stanie na prawej nodze też nie było już problemem. Najważniejsze oczywiście, że łokieć już nie boli, nie ma drętwienia do małego palca oraz nic nie przeskakuje podczas ćwiczeń.

Nie zawsze uda się poprawić wszystko podczas jednej wizyty, lecz tym razem tak było. Poza testowaniem mięśni w obszarze łokcia, nie wykonałem tam żadnego działania terapeutycznego, ponieważ przyczyna była zupełnie w innym miejscu.

J.

Dlaczego upadki podczas wspinaczki mogą prowadzić do przewlekłych problemów?

Zapraszam do lektury w której opisałem efekty uzyskane za pomocą metody P-DTR (Proprioceptive – Deep Tendon Reflex) i terapii manualnej u pacjenta z silnym bólem odcinka szyjnego, promieniowaniem do łopatki i znacznym ograniczeniem ruchomości.

Wspinaczka to świetna aktywność, która wymaga nie tylko siły fizycznej, ale także skupienia i umiejętności przewidywania ruchów. Jednym z ważniejszych elementów wspinaczki jest zdolność do radzenia sobie z upadkami. W końcu każdy wspinacz czasami spada – nawet ci najbardziej doświadczeni.

Dzisiaj opisze przypadek wspinacza, który doznał urazu po upadku na plecy, a że w boulderingu są one nieuniknione, to też nauka upadania jest dość istotna. Niemniej jednak, pomimo doświadczenia wspinacza, mogą wydarzyć się mocniejsze upadki, które spowodują wiele podrażnień i doprowadzą do silnych objawów bólowych.

Ból i ograniczenie ruchomości odcinka szyjnego

Objawy z jakimi zgłosił się do mnie wspinacz, to silny ból odcinka szyjnego z dużym ograniczeniem ruchomości. Skłon boczny w lewo był w zasadzie niemożliwy, już po delikatnym przechyleniu głowy nasilał się bardzo mocny ból, który promieniował do łopatki. Poza tym, to każdy pozostały ruch głową był ograniczony, także nasilał ból, ale nie tak jak skłon w lewo.

Jego dolegliwości zaczęły się w niedziele rano, a upadek na plecy zaliczył w sobotę podczas treningu. Spotkaliśmy się we wtorek i zaczęliśmy pracę nad odzyskaniem ruchomości oraz złagodzeniem objawów z którymi się zgłosił.

Terapia manualna i neurologia funkcjonalna w leczeniu skutków upadków

Opracowałem kilka dysfunkcji receptorowych w okolicy kręgosłupa szyjnego i piersiowego, które pozwoliły poprawić ruchomość skłonów bocznych i rotacji oraz ustabilizować łopatki. Dalej skupiłem się nad aktywacją mięśni zginających odcinek szyjny, co ciekawe w te dysfunkcję zaangażowany był ruch oczu – poprawiając ich funkcję, poprawiliśmy stabilizacje szyi.

W trakcie wizyty, która trwała dłużej niż zwykle (1.5h), udało się znacznie odzyskać ruchomość odcinka szyjnego oraz ustabilizować łopatki. Próba sprowokowania bólu poprzez różne testy i ruchy była zniwelowana do poziomu 2/10 w skali bólu, a zaczynaliśmy od bólu 10/10.

Dzień po wizycie dostałem wiadomość od pacjenta, że po przespanej nocy nie czuje już prawie żadnego napięcia w plecach i szyi.

J.

Po garści informacji, w dolnej części czeka na Ciebie opis przypadku pacjentki, której objawy migreny udało nam się poprawić za pomocą terapii manualnej, neurologii funkcjonalnej i metody P-DTR (Proprioceptive – Deep Tendon Reflex).

Czym jest migrena i jakie są jej objawy?

– Ból głowy, zazwyczaj jednostronny, pulsujący
– Nadwrażliwość na bodźce: światło, dźwięki, zapachy
– Zawroty głowy, aura, mroczki przed oczami, pogorszenie widzenia
– Nudności, wymioty

Najczęstsze przyczyny migreny – co może ją wywoływać?

Migreny może powodować tzw. przebodźcowanie układu nerwowego, a na jej złożoność wpływa wiele różnych czynników, które mogą prowadzić do jej wystąpienia:
– przewlekły stres
– nieregularne godziny snu
– nieodpowiednie odżywianie
– brak aktywności fizycznej
– funkcjonalne zaburzenia neurologiczne
– zaburzenia hormonalne
To niektóre z potencjalnych przyczyn, które prowadzą do nadmiernego obciążenia układu nerwowego i w konsekwencji do wystąpienia migreny.

Jakie działania możesz podjąć, aby złagodzić objawy migreny?

Postaraj się zadbać o wszystkie aspekty, które mogą przyczyniać się do przebodźcowania układu nerwowego.
– Ćwiczenia oddechowe są niesamowitym narzędziem do radzenia sobie ze stresem
– Zadbaj o swój sen, śpij 7-8h, najlepiej codziennie o tych samych porach
– Jedz zdrowo i różnorodnie, unikaj przetworzonej żywności i słodyczy, ustal pory posiłków i się ich trzymaj
– Zacznij się więcej ruszać, wykonaj 8-10 tys. kroków dziennie, znajdź aktywność fizyczną, która przynosi Ci radość i satysfakcję

Jak mogę Ci pomóc w walce z migreną?

Przede wszystkim ustalimy źródła Twojego przebodźcowania, a następnie zaczniemy poprawiać funkcję Twojego układu nerwowego, aby mógł poprawnie zarządzać i przetwarzać informację jakie dostaje z Twojego ciała.

Bardzo dużą uwagę poświęcam dokładnemu zbadaniu układu nerwowego, aby móc ustalić indywidualną strategię terapeutyczną dopasowaną do Twojego przypadku.

Poza terapią manualną, która będzie bardzo istotna w całym procesie, to dostaniesz ode mnie wskazówki, jak zadbać o swoje zdrowie oraz specjalne ćwiczenia nakierowane na specyficzne obszary mózgu, aby jak najszybciej pozbyć się Twoich dolegliwości.

Podsumowanie – kluczowe informacje o migrenie

Migrena jest bardzo złożonym problemem, który nie pozwala normalnie funkcjonować. Niestety bardzo często spotykam pacjentów, którzy po wykonanej tomografii głowy, na której nie wyszło nic, co mogło by tłumaczyć ich objawy dostają TYLKO leki przeciwbólowe..

Warto spróbować wdrożyć wymienione przeze mnie wskazówki, ale musisz mieć świadomość, że czynników podrażniających Twój układ nerwowy może być więcej i wówczas te porady nie będą tak skuteczne, jak byśmy tego oczekiwali.

Funkcjonalne zaburzenia neurologiczne bardzo często są ważnym elementem, które należy poprawić, aby pozbyć się migreny i reszty towarzyszących jej objawów. Neurologia funkcjonalna daje możliwość modulowania pracy układu nerwowego i poprawienia jego funkcji.

Przypadek pacjentki: skuteczna terapia migreny z wykorzystaniem metody P-DTR

Ostatnio miałem pacjentkę, która skarżyła się na migrenowe bóle głowy trwające od ponad roku, a także na dodatkowe objawy takie jak światłowstręt, ból gałek ocznych, aura i nudności. Pacjentka zgłosiła również, że wykonywanie ćwiczeń z głową w dół, np. podczas jogi, powoduje nasilenie bólu głowy i nudności, lecz to zaczęło się wcześniej i trwa już od dwóch lat. Dość istotną informacją było dla mnie, że w dzieciństwie pacjentka miała chorobę lokomocyjną i nie lubiła karuzeli. Od razu wiedziałem, że będę musiał dokładnie zbadać móżdżek, układ przedsionkowy i wyższe piętra mózgu.

Aby ustalić przyczynę objawów, przeprowadziliśmy szereg testów funkcjonalnych skupiając się głównie na ocenie różnych obszarów mózgu, ale też sprawdziliśmy stabilizację odcinka szyjnego. Znalazłem kilka ważnych zaburzeń, które wymagały skorygowania. Usunięcie paru dysfunkcji receptorowych po kilku urazach okazało się bardzo ważne dla poprawy stanu pacjentki. Do jej leczenia zaleciłem kilka ćwiczeń poprawiających funkcję móżdżku i oczu oraz wzmocnienie mięśni odcinka szyjnego.

W rezultacie, już po dwóch wizytach, jej dolegliwości całkowicie się wyciszyły. Praca z funkcjonalnymi zaburzeniami neurologicznymi pozwoliła uzyskać taki efekt terapeutyczny. Ten niezwykły przypadek pokazuje, jak istotne jest indywidualne podejście do terapii i jak ważne jest, aby dokładnie zbadać pacjenta, a także szerzej patrzeć na funkcjonowanie całego organizmu.

Warto pamiętać, że bóle migrenowe to skomplikowana sprawa, która może mieć wiele przyczyn. W takim przypadku kluczowa jest indywidualna diagnostyka i terapia, aby jak najlepiej pomóc pacjentowi. Terapia manualna i neurologia funkcjonalna to skuteczne narzędzia, które warto wziąć pod uwagę w leczeniu migreny.

Jeremi.

Opis przypadku: przewlekły ból lędźwi u aktywnego mężczyzny

Na ten temat można by pisać i pisać.. ilość możliwych zaburzeń w ciele, które w konsekwencji mogą dać takie objawy jest ogromna. Począwszy od dysfunkcji na poziomie samego kręgosłupa, przez niestabilność kończyny dolnej, aż po zaburzenia przedsionkowe. Wymieniać można by jeszcze długo, natomiast dzisiaj interesuje nas coś zupełnie innego..

Historia pacjenta: 4 lata bólu lędźwi, nasilenie po martwym ciągu

Zgłosił się do mnie młody, aktywny mężczyzna, któremu dolegliwości bólowe lędźwi dokuczają już od 4 lat, ale znaczne nasilenie jego objawów trwa od 3 miesięcy. Podczas ćwiczeń na siłowni nie odczuwa większego dyskomfortu, lecz po wykonaniu treningu opartego o martwy ciąg dzień później zaczynają nasilać się jego objawy. Poza samym bólem dolnej części kręgosłupa, dużym problemem jest wyprostowanie się po wstaniu z krzesła lub łóżka, a o pogłębieniu wyprostu nawet nie myśli. Po kilku dniach objawy zaczynają się wyciszać, lecz niestety już nie do końca, a kolejny trening wytwarza takie samo zaburzenie.

Związek między objawami jelitowymi a dolegliwościami kręgosłupa

W trakcie wywiadu nie wyszło nic szczególnego jeśli chodzi o kwestie urazów czy blizn, które mogłyby doprowadzić do tego typu zaburzeń, natomiast wyszło coś bardzo ważnego, co na początku dla pacjenta wydawało się dość dziwne, gdy dopytywałem o ten aspekt jego zdrowia. Chodzi tu o zaburzenia jelitowe, przede wszystkim wzdęcia, które towarzyszą mu od ponad 5 lat. Był diagnozowany w kierunku zespołu jelita drażliwego, był poddawany farmakoterapii, lecz niestety nie przynosiło to żadnych efektów. Na szczęście postanowił poprawić swoje nawyki żywieniowe i to przyniosło dużą poprawę w kwestii odczuwanych wzdęć. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę fakt, iż powiązanie kręgosłupa z jelitami jest ogromne, postanowiłem dokładniej przyjrzeć się jamie brzusznej.

Diagnoza: wyłączone mięśnie stabilizujące kręgosłup

Podczas badania okazało się, że większość mięśni, które stabilizują kręgosłup lędźwiowy i miednice jest wyhamowana. Obustronnie nie działały mięśnie pośladkowe, czworoboczne lędźwi, kulszowo-goleniowe, naprężacze powięzi szerokiej, mięśnie czworogłowe oraz brzucha. Oceniając pracę mięśni w ciele, jeśli znajduje obustronne wyhamowanie tych samych mięśni, to jedną z możliwości takiego zaburzenia są dysfunkcje narządów wewnętrznych. Tak się składa, że mięśnie powiązane z jelitem cienkim i grubym, to wszystkie wyżej wymienione, poza mięśniem pośladkowym wielkim.

Terapia: praca z jamą brzuszną i przywracanie funkcji mięśni

W takim przypadku terapia została skoncentrowana na pracy z jamą brzuszną. Przede wszystkim usunięciu dysfunkcji receptorowych w punktach odruchowych dla jelit oraz opracowaniu otrzewnej i poprawieniu ogólnej ruchomości tkanek w obszarze brzucha. Ostatnim puzzlem tej układanki było poprawienie pracy mięśni pośladkowych, których zaburzenie pochodziło z podrażnienia więzadeł stawu krzyżowo-biodrowego.

Efekty leczenia: powrót do treningów bez bólu

Po dwóch tygodniach spotkaliśmy się na drugiej wizycie, wszystkie mięśnie które usprawniliśmy podczas pierwszej wizyty działały poprawnie. Co najważniejsze, pacjent był przez ten czas trzy razy na treningu, w którym wykonywał martwe ciągi i jego dolegliwości bólowe już się nie pojawiły.

Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że objawy trawienne, to osobny temat, który nie oddziałuje na inne obszary w ciele.. No cóż, niestety w przypadku tak skomplikowanego tworu jakim jest nasz organizm, intuicja bywa bardzo często błędna. Trzeba patrzeć szerzej, a nie tylko lokalnie na miejsce odczuwania bólu.

J.

Opis przypadku: pacjentka z zaburzeniami równowagi i problemami ze wzrokiem

Głównym objawem jaki zgłaszała był chwiejny chód, miała wrażenie jakby się zataczała, oraz problem ze skupieniem wzroku na czymś oddalonym, lewe oko nie potrafiło złapać ostrości, pomimo niedawno dobranych okularów.

Historia objawów: od zawrotów głowy do trudności w utrzymaniu równowagi

Problem zawrotów głowy zaczął się już kilka lat temu. Początkowo był o wiele mniej nasilony i trwał maksymalnie jeden dzień, ale z biegiem czasu objaw był coraz częstszy i trwał dłużej, do tego stopnia, że miewała problemy z podniesieniem się z łóżka czy krzesła. Przez ostatnie cztery lata odwiedziła kilku specjalistów: neurologa, laryngologa i okulistę oraz miała wykonany szereg badań, m.in. rezonans głowy i odcinka szyjnego oraz próby błędnikowe. Obraz rezonansu nie wykazywał niczego niepokojącego, a pierwsze badanie błędników nie były jednoznaczne, a ich powtórna próba wykazała pewne zaburzenie ich pobudliwości.

Diagnostyka funkcjonalna: ocena układu nerwowego i mięśniowego

Podczas mojego badania skupiłem się przede wszystkim na ocenie równowagi oraz pracy nerwów czaszkowych. Po kilku testach funkcjonalnych wiadome było, że problem z równowagą jest bardziej nasilony w lewej nodze – stanie jednonóż było praktycznie niemożliwe. Kolejnym elementem badania była ocena funkcji nerwów czaszkowych, przede wszystkim tych powiązanych ze wzrokiem, słuchem i równowagą. Okazało się, że jest kilka zaburzeń: wpuszczanie światła do lewego oka, przesunięcie wzroku w lewo oraz ruch zbieżny oczu, czyli zrobienie zeza, było problemem dla układu nerwowego.

Terapia manualna: praca nad nerwami czaszkowymi i stabilizacją kończyn

Skorygowanie kilku dysfunkcji receptorowych w obszarze twarzy i głowy poprawiło funkcję nerwów czaszkowych. Drażnienie oka światłem, ruch oczu w lewo oraz zez, nie był już problemem dla układu nerwowego. Dodatkowo problemem były podrażnione więzadła lewego stawu skokowego, co wprowadzało dużą niestabilność tej kończyny. Wyleczenie tych dysfunkcji pomogło poprawić stanie na tej nodze. Ciekawe zaburzenie było też na prawym oku. Podczas “wklepywania” kremu pod oczy, opukiwanie dolnej powieki powodowało, że obraz z tego oka bardzo się trząsł – była tam lokalna dysfunkcja receptorów, po ich wyleczeniu obraz już jest o wiele bardziej stabilny.

Efekty leczenia: poprawa równowagi i ostrości wzroku

Po dwóch wizytach, w trakcie których poprawiliśmy reakcję układu nerwowego na bodźce związane z podrażnieniem nerwów czaszkowych oraz funkcję lewej nogi, udało nam się poprawić objaw chwiejnego chodu, a także ogólną równowagę ciała, oraz skupienie wzroku na oddalonych przedmiotach i trzęsący się obraz przy oklepywaniu powieki.

J.