Gdy problem leży głębiej – rola układu nerwowego w stabilizacji łopatki
Jest to stan, w którym jedna lub obie łopatki odstają od pleców i przestają przylegać do klatki piersiowej, zwłaszcza podczas ruchu stawu ramiennego. Może prowadzić do problemów z postawą, ograniczenia ruchomości, bólu barków, kręgosłupa szyjnego i piersiowego, pod łopatką, czy też dyskomfortu podczas oddychania.
Napięcie mięśniowe
Odstająca łopatka to często efekt dysfunkcji mięśni w kompleksie ramienno-łopatkowym. Aby przywrócić jej prawidłowe ustawienie, trzeba zwrócić uwagę na kilka kluczowych mięśni: zębaty przedni, piersiowy mniejszy, czworoboczny, równoległoboczny i najszerszy grzbietu.
Rytm ramienno-łopatkowy
- Zębaty przedni – odpowiada za protrakcję (wysuwanie) łopatki oraz jej stabilizację przy klatce piersiowej
- Czworoboczny – górna część unosi łopatkę i wspomaga jej rotację, podczas gdy dolna część stabilizuje ją i ciągnie w dół, przeciwdziałając nadmiernemu unoszeniu.
- Równoległoboczny – przywodzi, rotuje i stabilizuje łopatkę
- Piersiowy mniejszy – odpowiada za rotację łopatki, jej obniżanie oraz protrakcję i pochylenie ku przodowi
- Najszerszy grzbietu – stabilizuje łopatkę przyciągając ją ku dołowi oraz ku środkowi podczas ruchów ramienia
Jak sobie z tym poradzić?
W gabinecie badam, jak działają Twoje mięśnie w tej okolicy. Poprawienie komunikacji nerwowo-mięśniowej, dzięki terapii manualnej i metodzie P-DTR, będzie konieczne w przywróceniu prawidłowej funkcji i ułożenia łopatki. Następnie kluczowe będą ćwiczenia wzmacniające siłę mięśni, które nie działały poprawnie, aby ustabilizować prawidłowo łopatkę na klatce piersiowej.
Opis przypadku pacjentki
Pacjentka zgłosiła się do mnie z długotrwałym, wędrującym bólem kręgosłupa, który przemieszczał się pomiędzy odcinkami szyjnym, piersiowym i lędźwiowym. Dodatkowym problemem była odstająca łopatka oraz brak symetrycznej pracy kończyn górnych, co prowadziło do napięć w okolicy łopatki.
Mimo wielokrotnych prób wzmacniania i poprawy ustawienia łopatki za pomocą ćwiczeń, nie było widocznych efektów, a niektóre z ćwiczeń nasilały ból.
Podczas 4 sesji pracowaliśmy nad odzyskaniem prawidłowej pracy mięśni:
- Wizyta 1: najszerszy grzbietu, czworoboczny, rotacja odcinka szyjnego
- Wizyta 2: zębaty przedni, piersiowy mniejszy i większy, ruch odwodzenia kończyny
- Wizyta 3: zębaty przedni, równoległoboczny, pełen zakres ruchów szyi
- Wizyta 4: zębaty przedni, czworoboczny (dolna część).
Po 2. wizycie pacjentka zauważyła znaczną poprawę w symetrii pracy kończyn oraz udało się zniwelować problem z odstającą łopatką.
Po 3. wizycie stabilizacja mięśni łopatki zaczęła się utrwalać, a ból szyi zniknął.
Ważne było wyeliminowanie zaburzeń receptorowych za pomocą metody P-DTR, które wpływały na nieprawidłową komunikację nerwowo-mięśniową. Z każdym spotkaniem ich liczba malała, a stabilizacja mięśni się poprawiała.
Ćwiczenia wspierające rytm ramienno-łopatkowy wdrożyliśmy po 2. i 3. wizycie.
Czasem potrzeba więcej stymulacji i cierpliwości, bo niektóre z mięśni są zaangażowane w wiele różnych dysfunkcji, jak w tym przypadku mięsień zębaty przedni. Sukcesywna praca pozwoliła trwale odzyskać jego prawidłową funkcję!
Podsumowanie
Jeśli podczas badania widzimy, że np. zębaty przedni jest niewydolny, to nie zalecam od razu wprowadzania ćwiczeń.
Dlaczego? Bo póki nie poprawimy odruchu nerwowo-mięśniowego, ciało będzie tworzyć kompensacje, np. przez piersiowy mniejszy. Nadmierne napięcie tego mięśnia może jeszcze bardziej „odklejać” łopatkę od klatki piersiowej.
Jak w każdym przypadku, najważniejsze jest znalezienie przyczyny, a następnie wdrożenie odpowiedniej terapii manualnej oraz ćwiczeń.
Jeremy.